Een op de zes allochtone studenten komt maar moeilijk aan een stageplek. Niet vanwege gebrek aan capaciteiten of motivatie, maar vanwege hun etnische achtergrond. Khalid of Erik-Jan. Het zijn twee willekeurige namen, maar die namen kunnen nou net het verschil maken tussen het wel of niet gemakkelijk vinden van een stageplek. Tot die wrange conclusie komt stagebemiddelaar Studentenbureau op basis onderzoek onder 1.300 studenten. Dat allochtone jongeren minder gemakkelijk een stageplek bemachtigen, blijkt volgens het onderzoek ook uit het feit dat ze meer sollicitatiebrieven moeten versturen dan hun autochtone medestudenten. En dat is niet alles; ze krijgen ook vaker geen stagevergoeding. Als ze die wél krijgen, dan is die vergoeding gemiddeld 9 euro per maand minder.


Hanneke Versteege van het Studentenbureau is behoorlijk ontdaan van de uitkomsten. Het onderzoek is inmiddels voor de negende keer gehouden,maar ditmaal is voor het eerst heel gericht gekeken naar discriminatie van stagiairs. "Dit is echt zorgwekkend en onacceptabel", zegt Versteege. 

 

Hoe onrechtvaardig het soms werkt, weet Faissal El Hadji (24). Tijdens zijn mbo-opleiding heeft hij wel vijftig brieven voor een stageplek verstuurd, maar tevergeefs. Als hij al een reactie kreeg, was het een afwijzing. Zijn studiegenoten - allemaal autochtone jongeren - haalden wel fluitend een stageplek binnen. "Ik was ontzettend gefrustreerd en teleurgesteld. Ik begreep niet wat ik verkeerd had gedaan." Op een gegeven moment werd het hem duidelijk: hoe Nederlands hij ook is - hij is hier geboren - zijn opa kwam in ons land als gastarbeider - hij heeft nu eenmaal een Marokkaanse naam en dat werkt in zijn nadeel. Uiteindelijk kon hij dankzij zijn familie die in de bloemen zit in toch nog op stage. Met die ervaring besloot hij het tijdens zijn hbo-opleiding anders aan te pakken. Hij ging als een gek netwerken en wist uiteindelijk zo een stageplek te krijgen. Nu is hij afgestudeerd op communicatie aan de hbo, maar het wil wederom niet erg vlotten. "Ik wil dat echt niet alleen gooien op mijn etniciteit. Het is nu eenmaal een lastige tijd en er is veel aanbod van personeel. Maar ik vind het vervelend als werkgevers een beeld van mij hebben, terwijl ze mij niet eens kennen."

 

Dat is volgens Versteege van het Studentenbureau precies het probleem: werkgevers laten zich te vaak leiden door een oordeel over iemand in plaats van dat ze kijken naar de mens achter de naam. Wat haar betreft zou de overheid veel meer moeten inzetten op campagnes om bedrijven bewust te maken van vooroordelen. Daarnaast is zij er groot voorstander van dat scholen aan studenten trainingen geven, zodat zij leren netwerken en zo gemakkelijker aan een plek kunnen komen. Overigens is dit ook een probleem als zij solliciteren op een 'echte' baan. Op veel plekken gaan geluiden op om mensen anoniem te laten solliciteren.